วิธีนำเสนอให้ผู้บริหาร แบบปั๊มผลลัพธ์!

นำเสนอให้ระดับผู้บริหารฟัง ต้องทำยังไง? ศิลปะการพูด และการนำเสนอ สามารถปรับให้เข้ากับผู้ฟังได้ ถ้าเราปรับได้อย่างเหมาะสม เราสร้างผลลัพธ์คูณสองได้เลย! นี่เป็นซีรีส์ วิธีการนำเสนอให้กับคนในระดับงานต่างๆ ที่จะช่วยให้เราสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นเหมือนพิมพ์เขียวสำหรับกลุ่มผู้ฟังในหลายๆแบบ สามารถปรับใช้ได้ตามสไตล์ และความเหมาะสม :) วิทยากร: จีนา จีนาฟู สร้างสรรค์การผลิต: ภูมิ รัตตวิศิษฐ์ #การสื่อสาร #การนำเสนอเพื่อการเปลี่ยนแปลง #การพูด

Read More

Rigor Mortis

สภาพแข็งทื่อหลังตาย, สภาพศพแข็งทื่อ^[1] (อังกฤษ: Rigor Mortis) หรือการแข็งตัวของกล้ามเนื้อหลังตายเป็นการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติอย่างหนึ่งของร่างกายมนุษย์ เกิดจากสภาพแข็งทื่อหลังตายในส่วนต่าง ๆ ของร่างกายภายหลังการตาย ซึ่งทางการแพทย์มีความเชื่อว่าสภาพแข็งทื่อหลังตายหลังการตายนั้น มีสาเหตุมาจากการที่สารให้พลังงานในเซลล์ชื่อว่า เอทีพี หรือ อะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (อังกฤษ: Adenosine triphosphate) ที่มีอยู่ในมัดกล้ามเนื้อตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย เกิดการสลายตัวไป เอทีพีที่เกิดขึ้นจากการสันดาปอาหารในเซลล์ของกล้ามเนื้อ โดยใช้ออกซิเจนเป็นตัวช่วย เพื่อทำให้กล้ามเนื้อสามารถทำงานได้เป็นปกติ

การเกิดสภาพแข็งทื่อหลังตาย

เมื่อตาย ATP ที่มีอยู่ในกล้ามเนื้อภายในร่างกายจะค่อย ๆ เริ่มหมดไป สารแอกตินกับไมโอซินที่มีอยู่เฉพาะในเซลล์กล้ามเนื้อ จะจับตัวกับกล้ามเนื้อและจะเริ่มต้นแข็งตัวอย่างช้า ๆ ทำให้บริเวณกล้ามเนื้อที่ปราศจาก ATP เกิดสภาพแข็งทื่อหลังตาย ส่งผลให้สภาพศพมีการเกร็งของแขนและขา ถ้ากล้ามเนื้อภายในร่างกายถูกใช้อย่างงานหนักก่อนตาย กล้ามเนื้อในบริเวณส่วนนั้นจะเริ่มแข็งตัวอย่างรวดเร็ว ลักษณะของกล้ามเนื้อที่ถูกใช้งานหนักก่อนตายเช่น การออกกำลังกายอย่างรุนแรง การออกกำลังอย่างหักโหม ก็มีส่วนอาจทำให้ร่างกายเกิดการช็อกอย่างกะทันหันและเสียชีวิตในเวลาต่อมา

การชักหรือมีไข้สูงในเด็กเล็ก ก็อาจมีโอกาสเสี่ยงสูงที่จะทำให้เกิดการเสียชีวิตได้ และทำให้ ATP ภายในกล้ามเนื้อมัดนั้นหมดไป ทำให้กล้ามเนื้อเกิดการแข็งตัวทันทีหลังการตาย เรียกว่า คาดาเวอริคสปัสซั่ม (อังกฤษ: Cadaveric Spasm) เช่นในรายที่จมน้ำตายหรือเป็นตะคริว สภาพแข็งทื่อหลังตายก็มักเกิดขึ้นเร็วกว่าปกติ ซึ่งเป็นผลมาจากการที่ผู้ตายพยายามดิ้นรนตะเกียกตะกายที่จะเอาตัวรอดอย่างมากก่อนตาย เมื่อแพทย์ทำการผ่าศพทางนิติเวชศาสตร์จะพบว่า ในร่างกายของผู้ตายมีคาดาเวอริคสปัสซั่มที่มือเป็นจำนวนมาก เพราะเป็นการพยายามไขว่คว้าหาสิ่งต่าง ๆ เพื่อฉุดตัวเองขึ้นจากน้ำ^[3]

ระยะเวลาการเกิด

โดยปกติระยะเวลาการเกิดสภาพแข็งทื่อหลังตายจะเริ่มเกิดประมาณ 1-2 ชั่วโมงหลังตาย และเกิดการแข็งตัวเต็มทั่วร่างกายประมาณ 6-12 ชั่วโมง ก่อนที่จะเริ่มมีการอ่อนตัวลงอีกครั้งพร้อมกับการเน่าเปื่อยของร่างกาย กล้ามเนื้อภายในร่างกายจะเริ่มแข็งตัวพร้อมกันทุกมัด แต่กล้ามเนื้อบริเวณมัดเล็ก ๆ เช่น บริเวณข้อเล็ก ๆ เช่นข้อนิ้วมือ กราม และคอจะปรากฏให้ตรวจพบได้อย่างชัดเจนและรวดเร็วกว่ากล้ามเนื้อมัดใหญ่ กล้ามเนื้อมัดเล็กที่พบก่อนมักจะเป็นกล้ามเนื้อมัดเล็กที่ใช้ในการเคี้ยวอาหาร เพราะฉะนั้นเมื่อทำการชันสูตรพลิกศพจะพบว่าขากรรไกรมีการแข็ง กดไม่ลงก่อนกล้ามเนื้อมัดอื่น ๆ จากนั้นจะพบที่บริเวณนิ้วมือ แขน ขาแล้วจึงถึงบริเวณลำตัว

ถ้าสภาพแข็งทื่อหลังตายถูกทำลายไปเช่น ศพถูกจับดึงแขนที่งอพับแข็งเกร็งออก สภาพของแขนที่ถูกดึงออกมา ก็จะใม่ปรากฏสภาพแข็งทื่อหลังตายอีกต่อไป เพราะสภาพแข็งทื่อหลังตาย มีระยะเวลาแปรเปลี่ยนไปตามลักษณะและสภาพของร่างกายทั้งก่อนและหลังตาย ซึ่งระยะเวลาของสภาพแข็งทื่อหลังตายจะเริ่มต้นที่ระยะเวลาประมาณ 1–2 ชั่วโมง ก่อนจะปรากฏเต็มที่ประมาณ 6-12 ชั่วโมง และสลายไปภายหลังระยะเวลาประมาณ 24 ชั่วโมง เมื่อสภาพแข็งทื่อหลังตายสลายไปหมด สภาพของศพก็จะกลับมาอ่อนตัวเช่นเดิม

ประโยชน์ของสภาพแข็งทื่อหลังตาย

สภาพแข็งทื่อหลังตาย สามารถนำใช้ประโยชน์ในการสืบสวนเกี่ยวกับกรณีศพที่ถูกเคลื่อนย้ายไปมาได้ เช่น กรณีที่พบศพตายในท่านั่งบนเก้าอี้ เมื่อระยะเวลาผ่านไปประมาณ 4-5 ชั่วโมง สภาพศพก็จะเกิดสภาพแข็งทื่อหลังตาย ทำให้ร่างกายแข็งตัวอยู่ในท่านั่ง ถ้ามีผู้อื่นมาเคลื่อนย้ายศพให้อยู่ในท่านอน แขนขาของศพก็จะคงยกแข็งค้างเสมือนยังอยู่ในท่านั่งนั้น จนกว่าสภาพแข็งทื่อหลังตายจะถูกทำลายไป กล้ามเนื้อของเส้นขนที่ดึงให้ขนตั้งในขณะที่กลัวหรือเสียวนั้น ก็จะแข็งตัวด้วยหลังตายจึงสามารถเห็นศพมีการ "ขนลุก" ภายหลังการตายได้ และกล้ามเนื้อของถุงเก็บน้ำอสุจิ (อังกฤษ: Seminal Vesicle) ก็จะแข็งตัวและบีบเอาน้ำอสุจิออกมาภายหลังตายด้วย ดังนั้นการชันสูตรพลิกศพหากพบว่าศพมีน้ำอสุจิออกมา ก็ไม่จำเป็นว่ามีการร่วมเพศก่อนตายแต่อย่างใด

ดูเพิ่ม

• การเปลี่ยนแปลงหลังการตาย
• รอยเขียวช้ำหลังตาย
• การลดลงของอุณหภูมิร่างกายหลังตาย

อ้างอิง

1. ↑ ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน ปรับปรุงเมื่อ 6 ส.ค. 2544
2. ↑ การแข็งตัวของกล้ามเนื้อ, พลตำรวจตรี เลี้ยง หุยประเสริฐ พบ., อว. (นิติเวชศาสตร์) ผู้บังคับการ สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ, 2549, หน้า 28
3. ↑ ระยะเวลาในการเกิดการแข็งตัวของกล้ามเนื้อ, พลตำรวจตรี เลี้ยง หุยประเสริฐ พบ., อว. (นิติเวชศาสตร์) ผู้บังคับการ สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ, 2549, หน้า 29

Read More

Hồ máu tử thi - Livor Mortis

Hồ máu tử thi (tiếng Latinh: livor mortis, tiếng Anh: postmortem lividity, hypostasis, suggillation) là một dấu hiệu của sự chết. Đó là khi máu tụ lại ở phần dưới cơ thể và làm màu da biến thành màu đỏ hơi tía. Nguyên nhân là khi tim ngưng đập và máu ngừng tuần hoàn, các hồng cầu nặng sẽ chìm xuống xuyên qua huyết tương dưới tác động của trọng lực.

Hồ máu tử thi bắt đầu sau 20 phút đến ba giờ đồng hồ tính từ thời điểm chết và đông lại trong mao mạch trong bốn đến năm giờ đồng hồ. Sắc tím trên da đạt mức cực đại trong khoảng sáu đến 12 giờ đồng hồ. Màu da đỏ đậm đến độ nào là tùy thuộc vào mức độ giảm sút hemoglobin trong máu. Sự đổi màu da không diễn ra tại các vùng cơ thể tiếp xúc với mặt phẳng hoặc đồ vật khác, bởi tại các vùng đó mao mạch bị nén. Khi xác phân hủy, máu thấm qua thành mạch máu và gây biến màu các mô. Đây là nguyên nhân màu sẫm trên da được cố định.

Hồ máu tử thi trong một xác chết

Các nhân viên điều tra có thể dựa vào sự hiện diện hay thiếu vắng hồ máu tử thi để xác định xấp xỉ thời gian chết. Sự hiện diện của hồ máu tử thi cũng là chỉ báo khi nào thì hồi sức tim - phổi không còn có ích nữa, hoặc khi nào thì nên thôi việc hồi sức tim - phổi ấy lại. Khoa học pháp y cũng dùng hồ máu tử thi để xác định liệu xác chết có bị di chuyển hay không, chẳng hạn nếu cái xác được tìm thấy trong tư thế úp mặt xuống đất nhưng hồ máu tử thi lại hiện diện trên lưng xác chết thì các nhà điều tra có thể kết luận rằng xác này vốn ngửa mặt lên trời.

Tham khảo

Calixto Machado, "Brain death: a reappraisal", Springer, 2007, ISBN 0-387-38975-X, p. 74

Robert G. Mayer, "Embalming: history, theory, and practice", McGraw-Hill Professional, 2005, ISBN 0-07-143950-1, tr. 106–109

Anthony J. Bertino "Forensic Science: Fundamentals and Investigations" South-Western Cengage Learning, 2008, ISBN 978-0-538-44586-3

Read More

Quy luật “con số 9” trong tình dục

Căn cứ vào quy luật ảnh hưởng của tuổi tác đối với khả năng tình dục, các chuyên gia tình dục học Mỹ đã tổng kết một công thức về tần suất quan hệ tình dục cho những người từ 20 tuổi trở lên, gọi là quy luật “con số 9”. Theo các chuyên gia, quy luật sinh hoạt này là vừa đủ và đảm bảo sức khỏe cho mỗi lứa tuổi. Cách tính của quy luật này đó là: “tần suất quan hệ = số đầu của tuổi × 9”. Tức là lấy số hàng chục của tuổi mình nhân với 9 và ra kết quả, số hàng chục của kết quả là số ngày cần duy trì chu kỳ “yêu”, còn số hàng đơn vị của kết quả là số lần “yêu”. Theo đó, phương pháp tính tần số yêu từ 20 – 79 tuổi như sau:

- Từ 20 đến 29 (2 x 9 = 18) tương đương 1 tuần quan hệ 8 lần

- Từ 30 đến 39 (3 x 9 = 27) tương đương 2 tuần quan hệ 7 lần

- Từ 40 đến 49 (4 x 9 = 36) tương đương 3 tuần quan hệ 6 lần

- Từ 50 đến 59 (5 x 9 = 45) tương đương 4 tuần quan hệ 5 lần

- Từ 60 đến 69 (6 x 9 = 54) tương đương 5 tuần quan hệ 4 lần

- Từ 70 đến 79 (7 x 9 = 63) tương đương 6 tuần quan hệ 3 lần

- Từ 80 đến 89 (8 x 9 = 72) tương đương 7 tuần quan hệ 2 lần

Nguồn Vietnamnet

Read More

Nhiều người ngủ quên từ khi 25 tuổi

[...]

Tôi nhìn thấy nhiều người bạn của mình thế này: ra trường ở tuổi 22, đi làm tại một công ty nào đó tầm 2 năm, ở tuổi 24 buồn buồn chán chán ko biết làm gì t iếp, họ lấy vợ lấy chồng, 1 năm sau đẻ con, thành bố thành mẹ; công việc vẫn ổn, lương đủ sống, con cái bận rộn. Trong một giấc mơ nhàn hạ mà họ vừa ao ước, vừa thấy buồn chán là cuộc đời họ cứ đơn giản như thế mà lướt, tới ngày tuổi 60, nghỉ hưu cái xoạch là xong. Hạ cánh an toàn!

Họ không nhớ lần cuối đọc một cuốn sách (không phải tiểu thuyết) là khi nào, hay học một khoá học vì mong muốn bản thân giỏi hơn (không vì chỉ tiêu lên lương) là bao giờ. Cơ bản, sau khi tốt nghiệp đại học, họ dừng luôn việc học hành và phát triển kiến thức bản thân, họ nghĩ việc học đã dừng lại sau khi cầm tấm bằng tốt nghiệp và có 1 công việc lương đủ sống.

Cá nhân họ tính từ ngày ra trường tới giờ, tôi nhìn họ không có chút khởi sắc nào đáng kể về kiến thức và công việc, trừ được cộng dôi dư ra vài năm làm việc văn phòng quen tay. Sự nghiệp của họ ngay từ khi bắt đầu đã chỉ để chuẩn bị cho viễn cảnh về cuộc hạ cánh an toàn. Vì thế cái khá niệm "việc nhàn, ổn định" ra đời từ thời bố mẹ vẫn còn găm trong tiềm thức.

Và cuộc đời của họ có lẽ cũng sẽ cứ mãi ổn nếu không có một ngày bỗng dưng công ty phá sản hay đẩy họ ra đường!

Trích Thất nghiệp tuổi 35: Nhiều người ngủ quên từ khi 25 tuổi - Hà Trung Hiếu

Sách Những kẻ xuất chúng (Outliers)

Read More

Những lỗi nên tránh khi đeo cà vạt

Nhiều người trong chúng ta vẫn còn xem nhẹ tầm quan trọng của chiếc cà vạt và cho rằng nó chỉ đơn giản là một mảnh vải điểm xuyết quanh cổ. Sự thật một chiếc cà vạt tốt sẽ nói lên đẳng cấp và nâng cao vẻ đẹp bên ngoài cho bạn. Dưới đây là một vài lỗi nhỏ mà các bạn nam có thể tham khảo để tránh khi mang cà vạt.

Độ dài của cà vạt
Một số người thường mắc lỗi khi mang cà vạt quá dài hoặc quá ngắn so với chiều cao hình thể làm tạo cảm giác buồn cười hoặc kệch cỡm. Theo nguyên tắc cơ bản, đuôi cà vạt nên kết thúc ngay đỉnh trên dây thắt lưng.
Bất kì độ dài nào dài hơn hoặc thấp hơn khu vực này đều là không nên. Tỉ lệ phân chia cà vạt phải dựa trên chiều cao của bạn. Với người thấp, tỉ lệ này là 60:40, còn với người có tầm vóc cao thì là 75:25.

Mang cà vạt với áo sơ mi ngắn tay
Đây là một lỗi lớn mà người đàn ông cũng hay phạm phải khi mang cà vạt. Cà vạt là một phụ kiện trang trọng trong khi áo sơ mi ngắn tay lại thuộc về phong cách ăn mặc thường ngày. Kết hợp chúng là một ý tưởng kém vì nó đại diện cho hai phong cách ăn mặc trái ngược nhau. Cà vạt đẹp nhất khi được kết hợp với áo sơ mi và đồ comple.

Mang cà vạt hoa hòe với áo sơ mi sặc sỡ
Chúng ta thỉnh thoảng bắt gặp một số bạn nam mang cà vạt với áo màu hoặc hoa văn sặc sỡ, hai yếu tố này hoàn toàn “chọi” nhau. Khi mặc áo sơ mi sặc sỡ, nên làm dịu nó bằng tông màu trung tính hoặc cà vạt màu sáng và ngược lại.
Hãy tập trung vào một trong hai yếu tố này thay vì tạo nên những hiệu ứng tiêu cực bằng cách kết hợp cả hai.

Nút thắt của cà vạt
Ngoài vị trí trung tâm ra, nếu nút thắt của cà vạt nằm ở bất cứ nơi nào khác cũng sẽ không bao giờ tạo vẻ đẹp cho bạn được. Cà vạt thắt kiểu four in-hand sẽ rất đẹp với phong cách đơn giản trong khi kiểu double windsor có chút phức tạp hơn và, do đó, nên đeo vào các sự kiện trang trọng.

Cổ áo sơ mi nhỏ hơn cà vạt
Nhiều người mặc áo sơ mi có cổ quá hẹp nên không thể che được hoàn toàn đường viền của cà vạt. Đừng phạm lỗi sơ đẳng này; hãy nhớ chọn cổ áo sơ mi đủ rộng để đường biên cà vạt không bị hẹp.

Source: http://soha.vn/dan-ong-360/nhung-loi-nen-tranh-khi-deo-ca-vat-20130710162843145.htm

Read More